Plecionkarstwo to umiejętność wykonywania różnych przedmiotów z trawy, słomy, pędów drzew i krzewów, łyka, pasków skóry i sznurka splecionego z włókien roślinnych. Pierwsze wyroby plecionkarskie pojawiły się w paleolicie, głównie na stepowych obszarach Azji i Afryki skąd dotarły do stref umiarkowanych, znajdując zastosowanie w wielu dziecinach życia – od rybołówstwa i myśliwstwa, przez transport (kosze, siatki), ubrania (obuwie, przepaski) po budownictwo (wyplatanie ścian) i wyposażenie wnętrz (maty).

To właśnie plecionkarstwo dało początek tkactwu i zalicza się przez to do jednej z najstarszych form rękodzielnictwa.Na różnych kontynentach używano innego surowca do wyplatania - od trawy morskiej, liści palmy czy korzeni drzew, do łyka, włókien konopii etc. W Europie typowymi surowcami do wyplatania były korzenie palm (na południu), a także wiklina, brzoza i leszczyna.
Współcześnie, mimo olbrzymiego postępu technicznego i technologicznego, a może paradoksalnie dzięki niemu, ręcznie wykonane plecionki mają na całym świecie wielu zwolenników. Może właśnie dlatego plecionkarstwo nie podzieliło losu innych form rękodzieła i ma się całkiem dobrze.

Plecionkarstwo - poza krajami w Azji - traktowane jest tak jak w Polsce - jako rękodzieło artystyczne. Dlatego dominującą rolę w systemie produkcji odgrywa system nakładczy (chałupniczy) w oparciu o firmy rodzinne, gdzie tradycja wyplatania przekazywana jest z pokolenia na pokolenie.

Po okresie zachwytu praktycznymi wyrobami z plastiku (do gospodarstwa domowego czy urządzania ogrodów i mieszkań) nastąpił boom dla wyrobów z naturalnych surowców m.in. z wikliny i rattanu.

O wyplataniu wiemy wszystko – jesteśmy ekspertami.